پوتین

در کارگاه انجمن صنفی عکاسان مطبوعات با کامبیز نوروزی گفته شد:
مشکلات عکاسان مطبوعاتی در مواجهه با جامعه, بیشتر فرهنگی است تا حقوقی

به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی عکاسان مطبوعات جمعی از عکاسان فعال مطبوعاتی در کارگاه “بررسی مسایل حقوقی عکاسی مطبوعاتی” با حضور کامبیز نوروزی, حقوق دان شرکت کردند.
این کارگاه که با همت کمیته آموزشی انجمن صنفی عکاسان مطبوعات, در محل خانه هنرمندان و با حضور عکاسان خبرگزاری های داخلی و خارجی و دبیران عکس مطبوعات برگزار شد. در این کارگاه حقوق عکاسان مطبوعات در مواجهه با موضوعاتی چون حریم خصوصی و حق عکاسی در اماکن عمومی و خصوصی بررسی شد.
نوروزی گفت: بر اساس حق جریان آزاد اطلاعات و حق کسب خبر, خبرنگار و عکاس خبری می تواند از هر چیزی که ارزش خبری دارد عکس و خبر تهیه کند. همه دیوارها برای خبرنگار و عکاس مطبوعاتی, شیشه ای است مگر اسناد محرمانه و طبقه بندی شده, پایگاه های نظامی و امنیتی, مکان های سری و حریم خصوصی افراد.
نوروزی در مورد مشکلات عکاسان خبری در پوشش اخبار و اتفاقات عمومی گفت: بر اساس قانون کسی نمی تواند دوربین عکاس را که جزو اموال شخصی محسوب می شود, بدون دلیل موجه قانونی توقیف کند و طبق ماده پنجم قانون مطبوعات ممانعت از کسب خبر و عکاسی در مکان های غیر ممنوع, جرم محسوب می شود و قابل پی گیری است.
در این نشست عکاسان نیز تجربیات و مشکلات صنفی خود را در حین کار و در مواجهه با مردم و یا نیروهای انتظامی به بحث گذاشتند. کامبیز نوروزی در این مورد معتفد است که این مشکلات در جامعه بیش از آن که حقوقی باشد, فرهنگی است و هر جامعه ای برای حل مشکلات فرهنگی خود نیاز به تحولات تدریجی دارد.

عکاسان حاضر در کارگاه:
راهب هماوندی – جواد منتظری – بهروز مهری – جواد مقیمی – آذین زنجانی – حسین فاطمی – سجاد صفری – حسن سربخشیان – وحید سالمی – محمد خیرخواه – فرزانه خادمیان – بهمن جلالی – سامان اقوامی – محمدعلی قدمعلی

نقل از حسن سربخشیان

تاریخ شاید گاهی خیلی خوش آیند نباشد . نسل امروز گسست بی اطلاعی از یک دوران مشخص را در ذهن خود دارد که شاه که بود و چه کرد و چرا رفت و انقلاب چه گفت و چه کرد و … اینکه شاه صرفا یک تصویر از یک آدم رسمی و چماق قورت داده بود و همش دستور میداد و میکشت و … و آیا اگر جز این بوده آیا صفت شاه بودن در هر کسی [ امروز ] میتواند متجلی باشد ؟ حرفها و منش شاهانه آیا در هر حاکمی بروز میکند ؟ آیا واقعا شاه [ در معنی کلمه ] رفتنی است ؟ آیا واقعا شاه اگر شاه باشد میرود ؟ شاهانه مردم داری کردن، آیا تاریخ مشخص و لباس مخصوص و یونیفرم میخواهد ؟ …

:: چیزی که همیشه از سالهای نوجوانی برام سوال بوده که چرا باید همیشه چندین و چند سال بگذره تا بفهمیم یک نفر یا یک جریان فکری درست بوده یا غلط . و آیا حق عامه ی ما مردم نبوده و نیست در زمان حال بفهمیم کی هستیم و کجائیم ؟ … راستی کی میدونه روزی چند بشکه نفت از این کشور میره ؟!!

:: توضیح عکس : غلامحسین صالحیار سردبیر وقت روزنامه اطلاعات اندکی پس از خروج شاه از تهران این روزنامه را با این تیتر سراسری:  “ شاه رفت “ که از پیش آماده شده بود [!!] منتشر ساخت و روزنامه تا ساعت هشت شب تجدید چاپ می شد و هر نسخه یک تومانی آن تا پنجاه تومان به فروش می رسید. در آن روز که هنوز ارتش، پلیس و ساواک به وضعیت سابق باقی بودند و دولت منصوب از سوی شاه قدرت را به دست داشت و بیم از آن بود [ که در صورت شکست خوردن دولت شاپور بختیار ] ارتش با کودتا زمام امور را به دست گیرد و شاه را باز گرداند، زدن چنین تیتری یک ریسک بزرگ بود و جرات، دلاوری و از جان گذشتگی زیاد لازم داشت.

:: طبیعت و شعر ، نوشته ی خلیل غلامی

آرزوی آتش غم بایدت پروانه سان
همچو شمع بزم عشرت تا سحر بیدار باش