حالا درسته که داداش منی ، خدائیش خسته کننده اس من هی بیام اینجا و پزت رو بدم که هی طلا و طلا . یه کم مراعات آبروی برادر بزرگ تر رو کردن والله کار خوبیه . خلاصه از طرف جامعه ی مجازی مجانین ! مدال طلای جام جهانی ۲۰۱۰ چین رو بهت تبریک میگم . مبارک باشه . حالا ور نداری برام دوباره تی شرت بیاری ها !
:: باید پوست کرگدن داشته باشید … بهمن جلالی
به مصداق شکر از مردم و رسیدن به شکر خدا ، در نهایت صداقت و مهربونی از همه ی تلاش و حمایت و مهم تر از اون تحمل و دوستی دوست خوبم مهندس عنایت طالبی ، ممنونم . روزهایی که شاید برادر آدم هم توان تحملش رو نداره ، گاهی دوستانی این چنین ازش سر بلند بیرون میان . بعید میدونم بشه جبران کرد . اما این خاطرات خوب توی ذهن خواهد موند و شاید روزی … یاشا عنایت
عکس بالا عنایت با دختر برادرشه . آیسو
از بر و بچه های جوون تر عکاس ، که میشه در مورد شخصیت و کاراش فکر کرد ، فاطمه ی بهبودی است . علیرغم زن بودن و سن جوانش ، در قد و اندازه ی بزرگتر از خودش همیشه کار میکنه و از هم ترازهای خودش که غالبا مرد هستند و مدعی و تحصیل کرده ، جلوتر کار میکنه . گرچه شاید هنوز به پختگی در حد انتظار نرسیده اما میشه منتظر اتفاق های بهتری در زمینه ی مستند ازش بود . فاطمه به تازگی با عکس بالا تقدیر شده . مجموعه بالا رو برام توضیح داده و عکسهاش خیلی نزدیک هستند به فرمهای مستند و معلومه که با فکر و برداشت صحیح از موضوع عکاسی میکنه . دلیل این توفیق رو پیشتر آدم خوب بودنش میدونم . یک عکاس بی ادعا و دور از حاشیه . این تفسیر نمیدونم چرا منو یاد بهنام صدیقی انداخت . به هر جهت گاهی توی مجموعه های تصویری برنا میشه کارای فاطمه رو دید . اگر حرف گوش کنه فکر میکنم روزهای بهتری در انتظارش باشه . فاطمه بهبودی ، تبریک میگم .
:: طبق کامنت عجولانه ی یکی از دوستان ! مبنی بر نظر شخصی بودن حرفهای من ، باید بگم که ایشون درست فرمودند . من حرفهایی رو که میزنم بر مبنای اجتهاد شخصیه و اگر گاهی باعث رنجش میشه بی منظورم . گفتم شاید دوستانی که فقط دوربین حمل میکنن و مدعی هستند که باید در رسانه خارجی کار کنند !کمی به خودشون تکونی بدن و لا اقل از این خانم یاد بگیرن . نمیدونستم باعث عصبانیت شون میشم . معذرت میخوام
پرتره هایی از پهلوانان باشگاه باستانی محله ی ما .
واژه ” گو ” همان معنی پهلوان رو میده .
عکسهای این هفته ی Boston .
با اینکه مدتهاست از عاشورا و سنت هاش میگذره اما بعد از گردش توی آرشیو دوست داشتم این عکسها رو هم نشون بدم . علم ( بفتح ع و ل ) حاج کریم در واقع نوعی نماد عزاداری برای روز تاسوعا در روستای کردامیر شهریاره . روستاییان معتقد هستند این نماد سر بریده ی جناب عباس ابن علی است که روز عاشورا بر نی شد . برای این علم ، نذر میکنند و قربونی میدن .
از این گذشته خودشون باور دارن که چنین چیزی در هیچ جایی نیست و من هم تقریبا همین رو فکر میکنم . چون ندیدم . با این حال این علم تاریخچه ای حدود ۲۰۰ سال داره توی این روستا که سالهاست با موسس و بانی برپایی اون در موسم عزاداری ، حاج کریم عربیان هم نام شده . حتی بعد از مرگ حاج کریم . معمولا مردم پارچه های سبز و قرمز نذری خودشون رو به علم می بندن و بعد از مراسم اونها رو به خانواده های مریض دار می سپرن تا طبق باورهای سنتی شون از محل برکت اون ، شفا بگیرند . ارتفاع علم حدود ۱۰ متر و از چوب سبک و پارچه های رنگی و ترمه و آئینه و قرآن و شمشیر برای تزئینش استفاده میکنن .
طبق باقی مراسم مسلمونا ، در هنگام تزئین و آرایش علم و آماده سازیش برای عزاداری ، خوش صداهای محل جمع میشن و اشعار تعزیه و ترانه های حماسی رو زمزمه میکنن . حال و هوای آماده سازی ، خودش از بهترین تعزیت هاست به نظرم و مشتاقان زیادی فقط برای تماشای این برنامه میان .
چه باشیم
چه نباشیم
قرار بر این است
تورا به حسرت زمزمه کنم